برو به محتوای اصلی

دریفت در رانندگی یعنی چه؟

ناشناس

من کجام؟ اینجا کجاست؟

در جوابکو می‌تونید در مورد هر موضوعی سوال کنید، به سوالای بقیه جواب بدید و تجربتون رو به اشتراک بگذارید!

معنای لغوی دریفت، گرد و خاک بلند کردن است. در رانندگی به سُر دادن خودرو با استفاده از ترمز دستی دریفت گفته می‌شود. برای دریفت کردن بهتر است که از ماشین‌های محور عقب استفاده کنید زیرا نیاز است از ترمز دستی استفاده کنید.

زمانی که شما می‌خواهید پیچی را با سرعت رد کنید، برای اینکه از چپ شدن ماشین به علت نیروی گریز از مرکز جلوگیری کنید، مجبور هستید سرعت اتومبیل خود را کم کنید. ولی غیر از این راه دیگری نیز وجود دارد و آن لیز دادن پشت ماشین با استفاده از ترمز دستی کشیدن یا بکسباد کردن اتومبیل است که به این کار دریفت کردن می‌گویند. البته اینکار نیاز به تجربه دارد و شما باید از رفتار ماشین بعد از ترمز دستی کشیدن آگاه باشید و با فرمان آن را کنترل کنید.

در بسیاری از کشور‌ها دریفت به صورت یک رشته اتومبیل‌رانی در آمده است و رانندگان علاقه‌مند تحت تعلیم افراد مجرب قرار می‌گیرند و در پیست‌های مجهز و طراحی شده برای دریفت مسابقات دریفت انجام می‌دهند.

۹
پری میم ،

دریفت یک حرکت بسیار هیجان‌انگیز در اتومبیلرانی است. دریفت در لغت به معنای گرد و خاک بلند کردن است اما در عالم رانندگی به سُر دادن خودرو با استفاده از ترمز دستی یا بکسواد کردن گفته می‌شود. 

اگرچه با ماشین‌های دیفرانسیل جلو هم می‌توان دریفت کرد ولی به علت نیاز به استفاده از ترمز دستی بهتر است برای این کار از ماشین‌های محور عقب استفاده کرد. 

در بسیاری از کشور‌ها دریفت به صورت یک رشته اتومبیل‌رانی در آمده است و رانندگان علاقه‌مند تحت تعلیم افراد مجرب قرار میگیرند و در پیست‌های مجهز و طراحی شده برای دریفت مسابقات دریفت انجام میگیرد. همچنین بسیاری از مدارس اتومبیل‌رانی آموزش دریفت نیز دارند و در این مدارس نیز ابتدا رانندگان را از خطرات و احتمال حادثه در دریفت آگاه میکنند و سپس بعد از گذراندن مراحل اولیه و کسب آمادگی، تکنیک‌های دریفت را به رانندگان آموزش داده و شروع به تمرین میکنند. 

به طور کلی ۲ تکنیک اصلی برای دریفت وجود دارد. 

تکنیکی که مبنای انجام آن کلاج است (clutching technique) و این روش در اتومبیل‌های دیفرانسیل عقب (rear-wheel drive) کاربرد دارد. 

1) clutching technique را اینگونه میتوان توصیف کرد: 
در حال رسیدن به پیچ معمولا اتومبیل را در دنده ۲ قرار میدهند (و یا اگر اتومبیل در دنده بالاتری باشد ۱ یا ۲ دنده معکوس میدهند) سپس دور موتور را در محدوده ۴۰۰۰ تا ۷۰۰۰ (بسته به اتومبیل) نگه میدارند و با همین دور موتور، اتومبیل را به شدت به داخل پیچ رانده و پدال کلاج را بصورت ناگهانی فشار داده و رها میکنند که اینکار باعث می‌شود چرخ‌های عقب دچار هرز گردی شده و چسبندگی خود را از دست بدهند. 

برای ادامه دریفت در طول پیچ و یا پیچ‌های بعدی باید همچنان پدال گاز را فشار داد و گاز را تنظیم کرد (بازی کردن با پدال گاز) و برای جلوگیری از spin شدن اتومبیل را با فرمان کنترل کرد (بازی کردن با فرمان). وقتی اتومبیل در این حالت کنترل شد و راننده توانست کنترل اتومبیل را در دست داشته باشد میتواند با یک حرکت متناسب و کنترل روان فرمان، مسیر را تغییر دهد و پیچ بعدی را نیز با دریفت طی کند. در اینجا اگر سرعت کم باشد دریفت کوتاه‌تر خواهد بود و چون چرخ‌ها چسبندگی خود را دوباره کسب خواهند کرد ادامه حرکت میسر نخواهد بود. 
  
۲) hand-brake technique: 
چون در اتومبیل‌های دیفرانسیل جلو (front-wheel drive) بدین روش نمی‌توان چرخ‌های عقب را به هرزگردی و از دست دادن چسبندگی واداشت، باید از تکنیک اصلی دوم برای دریفت استفاده کرد که تکنیک ترمز دستی است (hand-brake technique). 
  
این در حالی است که در اتومبیل دیفرانسیل عقب با clutchingtechnique از قدرت و گشتاور اتومبیل برای انجام دریفت‌های متمادی استفاده میشود و در hand brake technique آزادی عمل کمتر است. 
در hand brake technique در حال رسیدن به پیچ ترمز دستی کشیده میشود تا لاستیک‌ها ناگهان چسبندگی خود را از دست بدهند. در این روش گشتاور تاثیر زیادی ندارد و تداوم حرکت (تداوم عدم چسبندگی) بسیار سخت‌تر است و طی کردن چند پیچ به شکل دریفت با روش hand brake technique بسیار دشوار است. 

با اتومبیل‌های دیفرانسیل عقب میتوان دریفت‌های طولانی انجام داد. 

ولی در کل با انجام دریفت با یک اتومبیل دیفرانسیل جلو و یا دیفرانسیل عقب شما میتوانید مهارت رانندگی خود را به نمایش بگذارید و آنها را افزایش دهید و همچنین از انجام دریفت لذت ببرید. 

 دریفت را فقط باید در پیست انجام داد و برای دریفت کردن باید علاوه بر اینکه راننده مهارت بسیار بالایی داشته باشد به اتومبیلی با کنترل مناسب و همچنین ایمن نیاز است چرا که همه عوامل خطر موجود هستند: سرعت بالا، بر هم زدن تعادل اتومبیل و عدم چسبندگی لاستیک‌ها به عمد، فشار زیاد به موتور، گیرباکس، کلاج، ترمزها و همچینین چرخ‌ها، تعلیق، دیفرانسل، اکسل و کلا تک تک قطعات اتومبیل. 

۴