برو به محتوای اصلی

علائم عفونت قارچی واژینال و راه درمان آن چیست؟

ناشناس

من کجام؟ اینجا کجاست؟

در جوابکو می‌تونید در مورد هر موضوعی سوال کنید، به سوالای بقیه جواب بدید و تجربتون رو به اشتراک بگذارید!

آرزو نجفیان ، دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی صنعتی

مواردی رو به صورت خلاصه اینجا بیان میکنم و در ادامه مطلب میتوانید جزئیات بیشتری را بیابید:

بطور خلاصه، عفونت‌های قارچی واژینال، که میتوانند خطر‌ناک باشند، بسیار رایج هستند و حدود ۷۵٪ زنان در طول زندگی حداقل یکبار به آن مبتلا میشوند. علائم اصلی عفونت واژینال میتواند شامل خارش، سوزش، ترشحات زیاد و بد‌بو، درد در هنگام ادرار کردن و یا مقاربت باشد. عفونت‌ واژینال میتواند از طریق داروهای ضد‌قارچ (آنتی‌بیوتیک) موضعی یا خوراکی درمان شود. امکان این وجود دارد که عفونت از یک زن به شریک جنسی او انتقال یابد، هرچند عفونت واژینال یک بیماری مسری مقاربتی (STD) نیست، چون ممکن است حتی در زنانی که رابطه جنسی ندارند هم رخ دهد. درمان این عفونت در مردان هم، مانند زنان، از طریق داروهای ضد‌قارچ است. راههای ساده‌ای برای جلوگیری از عفونت‌های واژینال در زنان وجود دارد، مانند خشک نگه‌داشتن ناحیه واژن، مصرف مواد غذایی دارای پروبیوتیک، و اجتناب از مصرف مواد شیمیایی تحریک‌کننده مانند صابون و شوینده‌ها. 

حالا بطور دقیق‌تر به این بیماری و راه‌های درمان آن میپردازیم:

عفونت قارچی واژن چیست؟

عفونت واژن یک عفونت ناشی از قارچ است که نام علمی این قارچ کاندیدا (Candida) است. گونه‌ی قارچ کاندیدا ممکن است در خانم‌های سالم هم بدون علت وجود داشته باشد. در واقع حدود ۲۰ تا ۵۰ درصد از زنان قارچ کاندیدا را در محیط واژینال خود دارند.

عفونت زمانی رخ می‌دهد که تعادل بین تعداد قارچ‌ها و باکتری‌های موجود در محیط واژن بهم بخورد و باعث رشد بیش از حد تعداد قارچ‌ها شود. هر‌چند قارچ‌ها می‌توانند از طریق تماس جنسی گسترش پیدا کنند، اما عفونت واژن به عنوان یک بیماری مسری شناخته نمیشود، چون این عفونت می‌تواند در زنانی که رابطه جنسی ندارند نیز اتفاق بیفتد. 

علائم و نشانه‌های عفونت قارچی واژینال چیست؟

علائم عفونت قارچی واژینال عبارتند از ترشحات زیاد واژن که معمولا ضخیم، بی‌بو و به رنگ سفید-خاکستری است. این ترشحات میتواند پنبه مانند باشد. خارش شدید ناحیه واژن یا ناحیه تناسلی، تحریک و سوزش، درد در طی رابطه جنسی، درد یا سوزش در هنگام ادرار کردن، قرمزی، سوزش، یا درد و تورم ناحیه واژن در زنان. 

چه چیزی باعث عفونت قارچی واژن می‌شود؟

عفونت واژن زمانی رخ می‌دهد که قارچ جدیدی به داخل واژن وارد شود یا تعداد قارچ موجود در واژن نسبت به تعداد باکتری‌های طبیعی موجود در محیط افزایش یابد. به عنوان مثال، هنگامی که باکتری‌های طبیعی و مفید موجود در واژن بخاطر مصرف آنتی‌بیوتیک‌ (که ممکنه برای درمان عفونت مجاری ادرار، تنفسی یا سایر عفونت‌ها استفاده شود) از بین رفته و تعدادشان کم میشود، قارچ‌ها از نبود باکتری‌‌های مفید استفاده کرده و بیش‌ از حد تکثیر پیدا میکنند و میتوانند به بافت‌های محیط واژن حمله کرده و باعث التهاب در این ناحیه شوند. 

همچنین، عفونت واژن ممکن است به علت آسیب و زخم در داخل واژن ایجاد شود، مثلا بعد از شیمی‌درمانی یا بعد از رابطه جنسی ناسالم. همچنین زنانی که سیستم ایمنی ضعیف دارند (به عنوان مثال کسانی که از داروهای مرتبط با کورتیزون مانند پردنیزون استفاده می‌کنند) بیشتر از زنان دیگر در معرض ابتلا به عفونت قارچی واژن هستند. 

سایر شرایطی که ممکن است زنان را مبتلا به عفونت‌های قارچی واژینال کنند عبارتند از دیابت، حاملگی و مصرف قرص ضد‌بارداری. همچنین استفاده از دوش یا اسپری‌های عطر‌دار بهداشتی واژن ممکن است خطر ابتلا به عفونت واژینال را افزایش دهد. این امکان وجود دارد که مردان پس از رابطه جنسی با زن مبتلا به عفونت واژینال، علائم التهاب پوستی را در آلت تناسلی خود داشته باشند، اگرچه این اتفاق همیشه رخ نمیدهد. 

چه چیزی خطر ابتلا به عفونت قارچی واژن را افزایش می دهد؟

زنانی مبتلا به بیماریهایی هستند که باعث کاهش عملکرد سیستم ایمنی بدنشان میشود، نسبت به دیگران، احتمال بیشتری دارد تا به عفونت‌های قارچی واژن مبتلا شوند، از جمله کسانی که مبتلا به سرطان هستند یا شیمی‌درمانی میکنند، افراد مبتلا به دیابت و زنانی که داروهای استروئیدی مصرف میکنند. زنان باردار و زنانی که قرصهای ضد‌بارداری مصرف میکنند هم در معرض خطر بیشتری قرار دارند. مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها به هر دلیلی می‌تواند جمعیت‌ باکتری‌های طبیعی در واژن را کاهش داده و منجر به رشد بیش از حد قارچ‌های مضر شود. 

با انجام مراحلی برای کاهش رطوبت در ناحیه تناسلی، احتمال ایجاد عفونت قارچی کاهش می‌یابد، چون قارچ‌ها برای رشد نیاز به محیطی مرطوب و گرم دارند. پس بعد از هربار استفاده از توالت حتما با دستمال به خوبی ناحیه تناسلی را خشک کنید. لباس زیر کاملا نخی و پنبه‌ای و بدون پلاستیک بپوشید. از پوشیدن طولانی مدت شلوار‌های تنگ و پلاستیکی مثل لباس ورزشی خودداری کنید. بعد از حمام سریع خود را خشک کنید و از پوشیدن طولانی مدت حوله‌ی حمام خیس جلوگیری کنید. 

برای درمان عفونت قارچی واژینال به چه پزشکی باید مراجعه کرد؟

متخصصان مراقبت‌های اولیه، از جمله پزشکان خانوادگی، پزشک داخلی و متخصصان اطفال، میتوانند عفونت‌های واژینال را درمان کنند. زنان هم میتوانند به متخصص زنان مراجعه کنند. 

چگونه عفونت قارچی واژن تشخیص داده می‌شود؟

حتی اگر علائم و نشانه‌های عفونت قارچی وجود داشته باشد، خارش واژن و ترشحات می‌تواند به دلیل سایر بیماری‌ها مانند واژینوز باکتریایی و عفونت‌های ترشوموناس ایجاد شود. برای تشخیص دقیق‌تر، از ترشحات در آزمایشگاه نمونه‌برداری میشود، به روش کشت یا آزمایش مستقیم تحت میکروسکوپ آزمایش می‌شود و نتیجه اعلام میشود. 

آیا راه‌های خانگی برای درمان عفونت قارچی واژینال وجود دارد؟

عفونت قارچی با استفاده از داروهای ضد قارچی درمان می‌شود. هر دو نوع داروی تجویزی و بدون نسخه (OTC) در اکثر داروخانه‌‌ها در دسترس هستند و در درمان عفونت‌های قارچی واژن موثر هستند. داروهای بدون نسخه بهترین داروهای خانگی برای عفونت‌های واژینال هستند و می‌توانند اکثر عفونت‌های اینچنینی را درمان کنند. با این حال، روش‌های درمان خانگی توسط پزشکان و سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی مورد بررسی قرار نگرفته. داروهای ضدخارش هم تنها علائم خارش را درمان می‌کنند، اما علت اصلی آن (عفونت قارچی) را درمان نمی‌کنند.

چه داروهای بدون نسخه‌ای (OTC) برای درمان عفونت قارچی واژن موجود است؟

آنتی‌بیوتیک‌های موضعی (ضد قارچ)،  که به‌طور مستقیم به منطقه واژینال اعمال میشود، بدون نسخه تجویز می‌شود. آنتی‌بیوتیک‌های موضعی شامل کرم واژن، قرص یا شیاف است. میزان مصرف با توجه به طول درمان تغییر می‌کند و معمولا ۱ یا ۳ روزه هستند. عفونت‌های مکرر ممکن است دوره‌های طولانی‌تر از درمان موضعی نیاز داشته باشند. این درمان موضعی، علائم را کاهش می‌دهد و شواهد مربوط به عفونت را تا ۹۰٪ در افرادی که درمان را کامل میکنند از بین میبرد. 

نمونه هایی از داروهای بدون نسخه برای عفونت‌های قارچی عبارتند از:

کلوتریمازول (Gyne-Lotrimin، Mycelex)

میکونازول (Micatin، Monistat)

ترکزول (ترزول)

چه زمانی داروهای خوراکی  برای درمان عفونت واژینال تجویز میشود؟

داروهای تجویزی خوراکی، که میتواند به شکل قرص یا کپسول باشد، برای درمان عفونت‌های مکرر یا عفونت‌هایی که به درمان موضعی جواب نمی‌دهند استفاده میشوند. (Fluconazole (Diflucan معمولا به عنوان داروی ضد قارچ خوراکی انتخاب می‌شود.

فلوکونازول همچنین ممکن است به عنوان پیشگیری، به صورت هفتگی یا ماهانه برای زنان مبتلا به عفونت مکرر قارچی مورد استفاده قرار گیرد، اما ابتدا لازم است که ابتلا به عفونت‌های مکرر ثابت شود.

زنان باردار نباید از داروهای ضد قارچی خوراکی استفاده کنند، زیرا این داروهای خوراکی دارای عوارض جانبی متعددی هستند، همچون حالت تهوع، سردرد و درد شکمی. 

آیا عفونت قارچی واژینال میتواند به شریک جنسی (مرد) منتقل شود؟

اکثر متخصصان عفونت قارچی را به عنوان یک بیماری مسری در نظر نمی‌گیرند، اما موارد زیادی از سوزش و خارش آلت تناسلی در مردان پس از تماس جنسی با یک زن با عفونت قارچی گزارش شده است، بنابراین ممکن است یک زن آلوده عفونت را شریک جنسی خود منتقل کند. در این موارد نیازی نیست که مرد مورد درمان قرار گیرد، مگر اینکه علائم دائمی ایجاد شود. 

علائم عفونت قارچی در مردان چیست؟

علائم در مردان ممکن است شامل خارش، سوزش و درد در نوک آلت تناسلی باشد. ناراحتی در هنگام ادرار نیز ممکن است رخ دهد. این منطقه ممکن است قرمز یا تحریک شود. علائم ممکن است شبیه به بیماری‌های دیگر، از جمله برخی از عفونت‌های مسری از راه جنسی باشد (STDs)، بنابراین همیشه باید آزمایش برای تعیین علت علائم در مردان انجام شود.

درمان عفونت قارچی در مردان چیست؟

درمان برای مردان، مانند زنان، بر اساس داروهای ضد قارچی است. این دارو ممکن است به صورت کرم موضعی و یا به صورت قرص یا کپسول دهانی مصرف شود.

چگونه می‌توان از عفونت واژینال پیشگیری کرد؟

از آنجا که قارچ‌ها معمولا در واژن زنان سالم وجود دارند، نمی‌توان از همه عفونت‌های قارچی جلوگیری کرد. با این حال، اقدامات پیشگیرانه‌ای که ممکن است خطر ابتلا به عفونت قارچی را کاهش دهد وجود دارد. از جمله، همیشه تمیز کردن ناحیه تناسلی از جلو به عقب و تعویض لباس حمام  و حوله‌ی حمام مرطوب یا لباس‌های مرطوب در اسرع وقت. پوشیدن لباس زیر پنبه‌ای یا نخی گشاد می‌تواند به کاهش رطوبت و جلوگیری از عفونت‌های قارچی کمک کند. از آنجا که مواد مضر شیمیایی می‌توانند توازن باکتری‌ها را در واژنبهم بزنند، اجتناب از محصولات محرک بالقوه مانند پد یا تامپون‌های معطر نیز می‌تواند کمک کند. حمام‌های منظم یا دوش گرفتن روش مناسبی برای تمیز کردن واژن است، ولی  شستشوی واژن با صابون و شوینده به هیچ وجه توصیه نمی‌شود و احتمال خطر ابتلا به عفونت قارچی را افزایش می‌دهد.

برخی شواهد نشان می‌دهد که مصرف مواد غذایی با پروبیوتیک (باکتری سالم که به طور معمول در بدن یافت می‌شود) مانند ماست حاوی پروبیوتیک ممکن است به جلوگیری از عفونت‌های قارچی کمک کند.

در مورد عفونت‌های مکرر چطور؟

عفونت مکرر قارچی زمانی است که یک زن در طول یک سال، چهار یا چند عفونت داشته باشد که با استفاده از آنتی‌بیوتیک ارتباط نداشته باشد. عفونت مکرر قارچی ممکن است به یک بیماری دیگر مانند اختلال سیستم ایمنی مرتبط باشد و ممکن است نیاز به درمان شدید‌تر و جدی‌تری داشته باشد. این می‌تواند شامل دوره‌های طولانی‌تر درمان موضعی، داروهای خوراکی یا ترکیبی از این دو باشد

چگونه می‌توانید خود را از عفونت قارچی شریک جنسیتان محافظت کنید؟

استفاده از کاندوم میتواند به جلوگیری از انتقال عفونت قارچی از زنان به مردان کمک کند، اما نمی‌تواند بطور کامل محافظ باشد، زیرا ممکن است عفونت از مناطقی از بدن که توسط کاندوم تحت پوشش قرار نگرفته است منتقل شود. 

اجتناب از رابطه جنسی زمانی که یک خانم دارای علائم عفونت قارچی است، بهترین راه برای جلوگیری از گسترش و انتقال عفونت است.

۱۶
کیمیا فارمد ، داروگیاهی، محصولات آرایشی بهداشتی و تجهیزات مصرفی پزشکی

برای درمان عفونت واژینال، پماد میرتولئا ۱را توصیه میکنم.

پماد میرتولئــا
پماد میرتولئــا

کاربرد درمانی: درمان‌کننده عفونت‌های زنان و التهاب ناشی از آن

مکانیسم اثر: اغلب، خانم‌ها در طول زندگی در هر سنی ممکن است یک یا چندین بار به عفونت و التهاب مهبل (واژن) مبتلا شوند. این بیماری در اثر عفونت میکروبی و آلودگی انگلی (تریکومونازیس) به وجود می‌آید. در چنین وضعیتی، میکروب‌های فرصت‌طلب مزید بر علت شده و عفونت را تشدید می‌کنند. پماد میرتولئا به طور همزمان باعث از بین رفتن اغلب عوامل بیماری‌زا نظیر قارچ، باکتری، ویروس، تک‌یاخته و التهاب ناشی از عفونت می‌شود، ابتدا موجب درمان علامتی (کاهش سوزش و خارش) و سپس درمان قطعی بیماری می‌گردد.

مقدار و نحوه مصرف: هر ۱۲ ساعت یک اپلیکاتور در مهبل (واژن) خالی شود.

عوارض جانبی: ندارد

احتیاط: پیش از مصرف مقدار کمی از میرتولئا را روی پوست ساعد (دست کودک) مالیده، در صورت بروز هر گونه قرمزی و یا خارش پوست از مصرف آن خودداری شود.

۱