برو به محتوای اصلی
عرفان آریان‌منش
مدیر محصول در کشمون
۵ سال پیش پرسیده شده

برند و نژاد قهوه‌های مختلف چه تفاوت‌هایی با یکدیگر دارند؟

من کجام؟ اینجا کجاست؟

در جوابکو می‌تونید در مورد هر موضوعی سوال کنید، به سوالای بقیه جواب بدید و تجربه‌تون رو به اشتراک بگذارید!

ناشناس

تمام میوه‌های قهوه از سه درخت عربیکا، ربوستا و لیبریکا هستن که در ظاهر، طعم، عطر، میزان کافئین و سایر موارد با هم متفاوتند (البته قهوه لیبریکا اکنون در بازار جهانی به ندرت یافت میشه). منطقه‌ای که قهوه در اون کشت میشه هم در خصوصیات اون تاثیر داره، مثلا قهوه‌ای که در کنیا کشت میشه با قهوه‌ای از همان درخت که در اندونزی کشت میشه از نظر طعم، عطر و... تفاوت داره.

می‌توانید در زیر، توضیحات مختصری را در خصوص هر کدام از نژادهای قهوه مطالعه کنید.

اتیوپی:

قهوه‌ای که در اتیوپی تولید می‌شود به دلیل ترکیب پیچیده‌ی گونه‌های بومی آن منطقه، طعم منحصربه‌فردی دارد. این قهوه‌ها برای طعم غیرمعمول و متمایز گلی، گیاهی و مرکباتی مشهور هستند. بیشترین نوع قهوه‌ی تولید شده توسط اتیوپی از نوع عربیکا هستند.

کنیا:

کنیا قهوه‌هایی با عطر قوی و اسیدیته‌ی واضح و مشخص را به دنیا عرضه می‌کند. طعم غالب قهوه‌های کنیا میوه‌ای پیچیده، اسیدیته‌ی آن مرکباتی و آبمیوه‌ای و بافت آن غنی است. بیشترین نوع قهوه‌ی تولید شده توسط اتیوپی از نوع عربیکا هستند.

تانزانیا:

طعم قهوه‌های تانزانیا بین دانه‌های با بادی سنگین و شیرین روبوستا، دانه‌های عربیکای اطراف دریاچه ویکتوریا و دانه‌های عربیکای روشن، مرکباتی و شسته شده‌ی مربوط به بقیه‌ی نقاط کشور مختلف است. 70% قهوه‌های تانزانیا از نوع عربیکا و 30% آن از نوع روبوستا هستند.

روآندا:

قهوه‌های روآندا معمولا جزو نرم‌ترین و شیرین‌ترین قهوه‌های شرق آفریقا هستند و طعم غالب گلی دارند. %99 قهوه‌های روآندا جزو دانه‌های عربیکا و 1% آن جزو روبوستا هستند.

بوروندی:

بوروندی قهوه‌هایی در طیف نرم، گلی و مرکبات شیرین تا شکلاتی و آجیلی را ارائه می‌دهد. 96% قهوه‌های این کشور عربیکا و مابقی روبوستا هستند.

اوگاندا:

دانه‌های روبوستا بومی اوگاندا هستند و هنوز در برخی مناطق به صورت وحشی می‌رویند. 80% قهوه‌های اوگاندا از نوع روبوستا و بقیه از نوع عربیکا هستند.

هند:

دانه‌های قهوه‌ی عربیکا و روبوستای هند به دلیل بادی سنگین و اسیدیته‌ی پایین برای آماده‌سازی اسپرسو مشهور هستند. 60% دانه‌های قهوه‌ی هند از نوع روبوستا و 40% از نوع عربیکا هستند.

سوماترا:

قهوه‌های سوماترا دارای بافت غنی هستند، اسیدیته‌ی پایین دارند و دارای طعمی در طیف خاکستر، سدر و ادویه تا میوه‌ی تخمیرشده، کاکائو، گیاهان دارویی، چرم و تنباکو هستند. 75% قهوه‌های هند از نوع روبوستا و مابقی از نوع عربیکا هستند.

سولاوسی:

قهوه‌های جزیره‌ی سولاوسی اندونزی دارای طعم گریپ‌فروت، توت، آجیل و ادویه هستند. این قهوه‌ها معمولا خوش‌طعم هستند، اسیدیته‌ی پایین و بافت ضخیمی دارند. دانه‌های قهوه‌ی سولاوسی 95% عربیکا و 5% روبوستا هستند.

جاوا:

قهوه‌های این منطقه معمولا اسیدیته‌ی پایینی دارند، بادی سنگینی دارند و طعم آجیلی یا خاکستری دارند. 90% دانه‌های قهوه‌ی جاوا روبوستا و 10% آن عربیکا هستند.

استرالیا:

دانه‌های قهوه‌ عربیکای روییده در استرالیا معمولا آجیلی و شکلاتی هستند و اسیدیته‌ی پایینی دارند، طعم این نوع قهوه معمولا یادآور میوه و مرکبات است. اکثر دانه‌های قهوه‌ی استرالیا از نوع عربیکا هستند.

تایلند:

قهوه‌های غالب تولید شده در تایلند از نوع دانه‌های روبوستا هستند اما نوع قهوه‌ی عربیکای موجود در تایلند دارای بافت نرم و اسیدیته‌ی پایین است و معمولا طعم آن یادآور گل و بسیار خوشایند است.

ویتنام:

قهوه‌های این منطقه معمولا نرم، شیرین و آجیلی هستند که معمولا برای بازار تخصصی قهوه جذاب است. در ویتنام شاهد 95% دانه‌های روبوستا و 5% عربیکا هستیم.

چین:

قهوه‌های چین معمولا نرم و شیرین با اسیدیته‌ی پایین هستند و دارای طعم آجیلی هستند که می‌تواند به کاراملی و شکلاتی مایل شود. دانه‌های قهوه‌ی چین 95% عربیکا و 5% روبوستا هستند.

یمن:

بهترین قهوه‌های عربیکا در دنیا در یمن تولید می‌شوند. طعم غالب آن‌ها ادویه، خاکستر، میوه و تنباکو است.

برزیل:

برزیل بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی قهوه در جهان است. قهوه‌های تولیدشده در برزیل غالبا عربیکا و به صورت طبیعی شیرین با اسیدیته‌ی ملایم و بافت متوسط هستند.

کلمبیا:

قهوه‌های کلمبیا معمولا غنی هستند و بادی محکمی دارند. این قهوه‌ها طیف وسیعی از طعم‌ها از شیرین، آجیلی و شکلاتی تا گلی، میوه‌ای و معمولا گرمسیری را شامل می‌شوند. اکثر قهوه‌های کلمبیا عربیکا هستند.

بولیوی:

قهوه‌های بولیوی معمولا شیرین و متعادل، گلی و گیاهی یا کرمی و شکلاتی هستند. معمولا قهوه‌های این ناحیه از نوع عربیکا هستند.

پرو:

تعداد کمی از قهوه‌های با بافت عالی و متعادل با طعم خاکستری و گیاهی در پرو تولید می‌شوند. قهوه‌های غالب تولید شده در این کشور از نوع عربیکا هستند.

گواتمالا:

قهوه‌های گواتمالایی معمولا در طیف شیرین با طعم کاکائو و تافی تا گیاهی، مرکباتی یا گلی قرار دارند.98% قهوه‌های گواتمالا عربیکا و 2% آن روبوستا هستند.

السالوادور:

قهوه‌های این ناحیه، شیرین و کرمی، با طعم میوه‌های خشک، مرکبات، شکلات و کارامل هستند. قهوه‌های غالب این ناحیه از نوع عربیکا هستند.

کاستاریکا:

قهوه‌های کاستاریکا خوش‌طعم و باب میل اکثر افراد هستند. آن‌ها طعم شیرین پیچیده‌ی مرکباتی و گلی دارند و اسیدیته‌ای اصلاح شده و بافت رسیده‌ای دارند. قهوه‌های کاستاریکا عموما عربیکا هستند.

نیکاراگوئه:

قهوه‌های نیکاراگوئه طیف وسیعی از طعم‌ها از شیرین، فریبنده و شکلات شیری تا گلی، اسیدی، گیاهی و عسلی را شامل می‌شوند. عمده‌ی قهوه‌های این ناحیه عربیکا هستند.

هندوراس:

هندوراس دارای طیف وسیعی از دانه‌های قهوه از نرم، اسیدیته‌ی پایین، آجیلی و تافی مانند تا اسیدیته‌ی بالا مشابه دانه‌های قهوه‌ی کنیایی است. عربیکا نوع غالب دانه‌های این ناحیه است.

مکزیک:

قهوه‌های مکزیک به آرامی در حال ورود به بازار تخصصی قهوه هستند و به دلیل شیرینی، نرمی، ملایم بودن و طعم متعادل روز به روز محبوب‌تر می‌شوند. مکزیک دارای 90% دانه‌های قهوه‌ی نوع عربیکا و 10% روبوستا هستند.

کوبا:

قهوه‌های کوبا بسیار گران هستند، آن‌ها معمولا بادی سنگین، اسیدیته‌ی پایین، شیرینی متعادل و طعم تنباکوی خاکستری دارند. قهوه‌های کوبایی غالبا از نوع عربیکا هستند.