برو به محتوای اصلی

محمدجواد پولادخای
محمدجواد پولادخای
۱۱۳
دانشجوی پزشکی

آیا از محمدجواد پولادخای سوال دارید؟

همین الآن عضو شو و به صورت ناشناس یا عمومی سوالتو از محمدجواد پولادخای بپرس!

  • حداقل سن 18 سال تمام و حداکثر 60 سال (اهداکنندگان مستمر تا 65)
  • حداقل وزن 50 کیلوگرم
  • فواصل اهدا خون هر 8 هفته یکبار مشروط به آنکه تعداد دفعات آن در طول یکسال برای آقایان از 4 بار و برای خانم‌ها از 3 بار تجاوز ننماید.
  • همراه داشتن اصل کارت شناسایی (شناسنامه، گواهینامه، گذرنامه و برای اهداکنندگان بار اول کارت ملی الزامی می‌باشد)

درصورت وجود سابقه موارد زیر حتماً پزشک انتقال خون را در جریان قرار دهید:

  • آلرژی‌ها: تب یونجه و...
  • مصرف هرگونه دارو
  • سابقه بیماری‌های قلبی و عروقی ـ ریوی ـ کلیوی ـ کبدی
  • سابقه تزریق خون و فرآورده‌های آن
  • سابقه غش ـ صرع ـ تشنج
  • سابقه اعتیاد به مواد مخدر تزریقی
  • سابقه اعمال جراحی
  • سابقه رفتارهای پر خطر (تماس جنسی خارج از چارچوب خانواده)
  • سابقه خالکوبی ـ حجامت ـ تاتو
  • سابقه زردی یا یرقان در خود و خانواده
  • مسافرت به مناطق آندمیک مالاریا

منبع: سازمان انتقال خون ایران۳

یک سری عوامل با مکانیزم‌های مختلف باعث افزایش بازگشت اسید از معده (ریفلاکس) میشوند:

  • خوردن غذاهای ترش و اسیدی مثل ترشی، آبلیمو، فلفل و...
  • در هر وعده مقدار زیاد غذا خوردن
  • خوردن نعنا و حتی آدامس نعنایی
  • چای و قهوه و نوشیدنی‌های کافئین‌دار و گازدار
  • یک سری داروها مثل دیازپام 

_____

برای بهبود ریفلاکس پرهیز از موارد بالا بسیار مفید است. همچنین بهتر است وعده‌های غذایی با حجم کم و تعداد زیاد باشند، مثلا ۶ وعده با حجم نصف مقدار معمول و بهتر است پس از صرف غذا حدود نیم ساعت دراز نکشید.

در صورت ادامه داشتن ریفلاکس پس از رعایت موارد بالا، حتماً به متخصص داخلی یا فوق تخصص گوارش مراجعه کنید.

مقدمه:

ریتالین یا همان متیل فنیدیت یک داروی شبه آمفتامینی محرک سیستم عصبی است که برای درمان اختلال توجه در بزرگسالان (ADD) و کودکانی که دچار بیش‌فعالی و کم‌توجهی هستند (ADHD) بکار می‌رود. همچنین از این دارو در درمان اختلالات خواب مانند نارکولپسی یا علاقه شدید به خواب، استفاده می‌شود.

مکانیزم اثر ریتالین:

ریتالین همانند داروهای محرک دیگر مانند کوکائین و آمفتامین، اثر خود را با افزایش انتقال دهنده عصبی دوپامین که با بالا بردن لذت و قدرت همراه است، اعمال می‌نماید، اما برعکس آمفتامین که آزاد شدن دوپامین را تحریک می‌کند، ریتالین با جلوگیری از بازجذب دوپامین باعث بالا رفتن این انتقال دهنده عصبی می‌شود. یکی از نظریه‌هایی که باعث می‌شود که ریتالین را برای درمان بیش‌فعالی و کم‌توجهی کودکان (ADHD) بکار ببرند این است که معتقدند این کودکان در حمل و نقل و بازجذب دوپامین مشکل دارند. هنگامی که ریتالین بصورت خوراکی مصرف می‌شود به آرامی در طول یک تا دو ساعت سطح دوپامین خون را افزایش می‌دهد، در حالی که کوکائین که بصورت استنشاقی یا تزریقی استفاده می‌شود در کمتر از چند ثانیه سطح دوپامین خون را بالا می‌برد.

اثرات کوتاه مدت ریتالین:

• سرکوب اشتها

• بیداری

• افزایش هوشیاری

• شادی و سرخوشی

• اختلال در حرکات ارادی

• سردرد

• بالا رفتن ضربان قلب

• بی‌نظمی در ضربان قلب

• تهوع و استفراغ

• بثورات پوستی

• خواب آلودگی در بعضی از موارد در دوزهای بالا

• تحریک و نشاط

• کشش عضلات

• گیجی

• توهم و بدبینی پارانوئیدی

• فلاشینگ یا گر گرفتگی

• افزایش فشار خون

• خشکی دهان

• تب

• تعریق زیاد

• تشنج و کما

• اضطراب و بی‌قراری

• انجام حرکات تکراری بی‌معنی

• فرمیکاسیون یا احساس مورچه در زیر پوست

اثرات بلند مدت ریتالین با دوز درمانی:

اثرات طولانی مدت با دوز درمانی ریتالین به وضوح شناخته شده نیست. برخی از مطالعات نشان داده که ممکن است استفاده طولانی مدت ریتالین باعث به تأخیر افتادن رشد قد و وزن کودک شود، در حالی که برخی از مطالعات دیگر این ادعا را رد می‌نماید و معتقدند که این ریتالین نیست که رشد کودک را به تأخیر می‌اندازد بلکه خود بیش‌فعالی و کم‌توجهی (ADHD) است که رشد کودک را به تأخیر می‌اندازد.

سوء استفاده از ریتالین:

بعنوان یک داروی ایجاد کننده شادی و سرخوشی، ریتالین پتانسیل بالایی برای سوء مصرف دارد. در حالیکه قرص ریتالین بصورت خوراکی تولید می‌شود، اما بعضی از افراد آن را پودر نموده و استنشاق می‌نمایند و یا در آب مقطر حل نموده و بصورت وریدی تزریق می‌کنند تا بتوانند هر چه زودتر به آثار شادی‌آور آن دست بیابند. گزارشات اولیه در مورد سوء استفاده از ریتالین در کشور سوئد، به حذف این دارو از بازار سوئد در سال 1986 میلادی منجر شد. افزایش چشمگیر ریتالین در نسخه‌ها در ایالات متحده آمریکا در دهه اخیر باعث افزایش سوء استفاده از این دارو در جوانان و نوجوانان شده است. بارها گزارش شده که کودکانی که برای آنها ریتالین تجویز شده، داروهای آنها توسط برادر یا خواهر بزرگترشان و یا حتی والدین آنها به کسان دیگری بسرقت رفته و فروخته شده و یا اینکه آنها خودشان بصورت استنشاقی از ریتالین کودک، استفاده نموده‌اند و یا آن را با مواد مخدر دیگر تعویض نموده و مصرف نموده‌اند. ریتالین در بین دانشجویان به داروی بیداری معروف است، زیرا آنها در شب امتحان برای بیدار مانند از آن استفاده می‌نمایند. در یک نظر سنجی از دانشجویان مشغول تحصیل در دانشکده‌ای در ایالات متحده آمریکا، مشخص شده که بیش از 16 درصد آنها از ریتالین بعنوان داروی بیدار ماندن شب امتحان استفاده نموده‌اند. متأسفانه در مورد آمار سوء مصرف ریتالین در کشور عزیزمان ایران، اطلاع دقیقی در دست نیست.

عوارض جانبی ریتالین:

• عصبانیت

• ایجاد اختلالات خواب رفتن و در خواب ماندن

• سرگیجه

• تهوع و استفراغ

• از دست دادن اشتها

• معده درد

• اسهال

• سوزش معده

• خشکی دهان

• اسپاسم عضلات

• سردرد

• پرش غیر ارادی بعضی از قسمت‌های بدن

• پریاپیسم یا نعوذ دردناک

• سوزن سوزن شدن دست و پا

• طپش قلب

• بی‌نظمی قلب

• تنگی نفس

• خستگی مفرط

• اختلال در سخن گفتن

• غش

• ضعف و بی‌حالی

• تشنج

• اختلال در بینایی و تاری دید

• تحریک‌پذیری زیاد

• توهم

• تیک‌های عصبی حرکتی و گفتاری

• بدبینی و پارانویا

• خلق و خوی غیر طبیعی و هیجان‌زدگی

• بی‌حسی، درد یا حساسیت به گرما و سرما در دست و پا

• تاول‌های پوستی

• کهیر

• ورم دور چشم، صورت و لب‌ها

• خشونت صدا

• اختلال در بلع و گوارش

• مرگ ناگهانی بخصوص در بیماران قلبی

عوارض سوء مصرف ریتالین:

علاوه بر عوارض شناخته شده‌ای که برای دوز دارویی ریتالین گفته شد و همچنین مرگ ناگهانی، سوء مصرف ریتالین در دراز مدت منجر به ایجاد وابستگی شدید فیزیکی و عاطفی به این دارو می‌شود. افرادی که در دراز مدت از ریتالین استفاده می‌کنند، اقرار می‌نمایند که هر چند وقت یکبار مجبور می‌شوند برای اینکه به حالت‌های سرخوشی کاذب قبلی خود دست پیدا نمایند، دوز دارو را بالا ببرند و با بالا بردن دوز دارو، خود را یک قدم به مرگ نزدیک‌تر می‌نمایند.

هشدار در مورد ترک ناگهانی ریتالین:

ترک ناگهانی ریتالین بسیار خطر ناک است و بایستی حتمأ تحت نظر پزشک و بطور کاملأ تدریجی صورت گیرد. بهترین راه برای کاهش تدریجی ریتالین به این صورت است که بیمار هر  14 روز یکبار 10 درصد از داروی مصرفی خود را کم نماید. از آنجاییکه نیمه عمر ریتالین در خون انسان حدود سه و نیم ساعت است و اثر سرخوش‌کنندگی این دارو از یک تا چهار ساعت، بیشتر طول نمی‌کشد، با کم کردن تدریجی داروی ریتالین، این دارو را می‌توان کنار گذاشت.

موارد منع مصرف ریتالین:

• حساسیت به داروی متیل فنیدیت

• مصرف داروهای مهار کننده آنزیم مونو آمین اکسیداز (MAO)

• آب سیاه یا گلوکوما

• سابقه خانوادگی بیماری تورت

• تیک‌های عصبی حرکتی

• سابقه داشتن اضطراب بیش از حد

• سابقه پریاپیسم یا نعوذ دردناک

• کودکان زیر 6 سال

 

منبع: http://www.moslehi.ir۱۲

به صورت خلاصه علت ایجاد درد بعد از فعالیت، تجمع مواد (اسید لاکتیک) حاصل از سوخت و ساز سلول‌های ماهیچه‌ای در اون ناحیه هست.

بعد از یه مدت ورزش مداوم به دلیل تشکیل عروق جدید و افزایش ظرفیت خونرسانی به بافت ماهیچه، اسید لاکتیک حاصل از سوخت و ساز به وسیله‌ی جریان خون به سرعت از محل دور میشه. درنتیجه درد و گرفتگی ایجاد نمیشه.

برای تسکین درد ماساژ دادن و همینطور دوش آب گرم بلافاصله پس از فعالیت میتونه مفید باشه. 

اگه گرفتگی شدید باشه و کل بدن درگیر بشه، به صورت کوتاه مدت میتوان از داروهای ضد‌التهاب غیر استروئیدی مثل ژلوفن و ناپروکسن استفاده کرد.

 

سکسکه با انقباض ناگهانی عضله اصلی مسئول تنفس (دیافراگم) و بسته شدن هم زمان حنجره ایجاد میشود.

در اکثر موارد خوش‌خیم بوده و خود به خود قطع میشود. ولی به صورت کلی اگر از حالت معمول خارج شود، یعنی به صورت مکرر ایجاد شود و بیش از چند ساعت ادامه پیدا کند و/ یا باعث اختلال در غذا خوردن و خوابیدن شود، حتماً به پزشک برای بررسی‌های بیشتر مراجعه کنید.

این مشکل میتونه به صورت خیلی شایع در زمینه‌ی پرکاری غده تیروئید ایجاد بشه. درکل نیاز به بررسی داره که در حیطه‌ی کار پزشکان فوق تخصص غدد (Endocrinologist) و یا متخصص داخلی قرار میگیره.

به طور معمول برای درمان و کنترل بیماری‌هایی که باکتری‌ها عامل ایجادشونن از آنتی‌بیوتیک استفاده میشه، از بیماری‌های به ظاهر ساده که ممکنه خود به خود خوب بشن مثل سرماخوردگی (نه هر سرماخوردگی !!) تا بیماری‌های کشنده مثل مننژیت (التهاب پرده‌های مغزی) و...

اصلاً مقاومت آنتی‌بیوتیکی یعنی چی؟؟

یعنی وقتی که یه اتفاقایی بیفته و باکتری‌ها نسبت به دارو مقاوم بشن که دیگه باعث میشه درمان یه جورایی غیرممکن بشه.

مقاومت آنتی‌بیوتیکی چجوری ایجاد میشه ؟؟  

ما خودمون با مصرف نادرست و نا‌به‌جای آنتی‌بیوتیک‌ها باعث ایجاد مقامت در برابر باکتری‌ها میشیم!! 

جلوگیری از این اتفاق وحشتناک خیلی ساده ست، فقط نباید یه سری کارها رو انجام بدیم:

- وقتی سرما میخوریم نباید سر خود بریم داروخونه و بگیم ۲ تا بسته آموکسی سیلین یا کوآموکسی کلاو بده و شروع کنیم به خوردن!! به جاش باید بریم دکتر و اگه تشخیص داد که نیاز به آنتی‌بیوتیک هست ما اجازه داریم مصرف کنیم.

- تا یکی از اطرافیانمون سرما خورد نباید سریع براش نسخه بپیچیم و ببندیمش به دارو، اگه میخوایم لطف کنیم بهش، ببریمش دکتر!!

- وقتی پزشک برامون آنتی‌بیوتیک تجویز میکنه، حتماً حتماً باید دوره‌ی درمان رو کامل کنیم و نباید تا یه کم احساس کردیم خوب شدیم قطع کنیم داروها رو.

سرماخوردگی فقط یه مثال بود که بیشتر دیده میشه مخصوصاً توی این فصل‌‌های سرد سال.

مشکل بزرگتر اینه که متأسفانه دسترسی ما به انواع آنتی‌بیوتیک‌ها به آسونی دسترسی‌مون به آدامسه...

اگه به فکر خودمون نیستیم، حداقل به فکر اطرافیانمون باشیم که ممکنه یه روزی با باکتری‌ای که ما با رفتار نادرستمون باعث شدیم به یه دارو مقاوم بشه، آلوده بشن... این اتفاق به راحتی میتونه باعث مرگ یه انسان بشه.

در بدن ما یه هورمون به اسم انسولین وظیفه داره که قند خون رو کاهش بده و به بدن اجازه بده که از این قند استفاده کنه.

در بیماری دیابت، قند خون افزایش پیدا میکنه  که به صورت کلی ۲ تا مکانیزم اصلی داره:
۱) انسولین تولید نمیشه  و بهش میگیم دیابت نوع ۱
۲) انسولین تولید میشه ولی بدن نمیتونه ازش استفاده کنه که به این حالت میگیم دیابت نوع ۲

در دیابت نوع ۱، سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلولهای تولیدکننده‌ی انسولین که در غده‌ی پانکراس هستن حمله میکنه و نابودشون میکنه. درواقع دیابت نوع ۱ یه بیماری خود ایمنی هست و از سنین پایین خودشو نشون میده و عوامل محیطی و ژنتیکی در ایجادش دخالت دارن. درمانش هم مصرف مستمر انسولین هست و این بیماران در صورت تشخیص و استفاده‌ی به موقع از انسولین مشکلی نخواهند داشت.

در دیابت نوع ۲ انسولین داریم، حتی بیشتر از مقدار مورد نیاز، ولی در بدن نسبت به انسولین مقاومت ایجاد شده. این نوع دیابت که به دیابت بزرگسالی هم معروفه، در سنین بالا و در اثر کم‌تحرکی و استفاده از فست‌فود‌ها و چاقی به وجود میاد. در دراز مدت به دلیل تولید بیش از حد انسولین در این بیماران، سلول‌های پانکراس خراب میشن و این افراد به دیابت نوع یک هم مبتلا میشن. موثر‌ترین درمان در مراحل اولیه تغییر لایف استایل و کاهش وزن هست و در موارد پیشرفته درمان‌های دارویی.

دیابت عوارض زیادی میتونه بذاره اگه کنترل نشه، از جمله:
بیماری‌های قلبی عروقی و سکته‌های قلبی و مغزی
کوری
از کار افتادن کلیه‌ها
قطع عضو
خلاصه همه جا رو درگیر میکنه...

رسیدیم به آخرش!