برو به محتوای اصلی

هر روز استرس و دلشوره دارم، تا وقتی کار نداشتم یه نوعی بود، الان که سرکار میرم هزار نوع شده. یه روز میگم نکنه کارمو خوب انجام ندم اخراج بشم، یه روز میگم اخه با این حقوق تا 1000 سال دیگه هم رنگ خونه و ماشین رو نمیشه دید تو تهران، یه روز میگم مامانم تنهاس اونو چیکار کنم و ... . چطور غلبه کنم به این حالت و استرس های بی مورد و زیاد؟

ناشناس

من کجام؟ اینجا کجاست؟

در جوابکو می‌تونید در مورد هر موضوعی سوال کنید، به سوالای بقیه جواب بدید و تجربتون رو به اشتراک بگذارید!

هنوز هیچ کس جوابی نداده.

سوالات مرتبط

من یه پسر 30 ساله مجردم، موقعی که دانشجو بودیم (سال 88) به یه دختری (همکلاسی) خیلی علاقه داشتم و واقعا دیوونه‌ش بودم. خودش میدونست یعنی دیگه همه تو دانشگاه میدونستن ولی ایشون از نظر فرهنگ خانوادگی با ما کمی فرق داشتن یعنی آزادتر بودن و حجاب و اینا واسشون مهم نبود، تقریبا برعکس خانواده‌ی ما (بجز خودم که واسم طرف مهم‌تر از بقیه چیزا بود) و هر موقع که پیشنهاد رابطه میدادم بهشون به همین بهونه رد میکردن. تو 4 سال دانشگاه نتونستم به کسی بجز اون فکر کنم و با هر کس وارد رابطه میشدم سریع کات میکردیم. خلاصه که بعد چند سال ایشون بخاطر یه پسر چادری شدن (خواسته‌ای که من ازش نداشتم) و کلا رفتن تو مسیر مذهبی شدن و اون پسر هم آخر سر در رفت و ایشون یه بحران عاطفی سختی رو داشتن که من خیلی میرفتم پیشش آرومش میکردم و کلا کنارش بودم تا حالش بهتر شد. بعد یه سال دوباره بهش پیشنهاد دادم ولی بازم بهونه آورد و خلاصه که بعد چند ماه با یه پسر دیگه ازدواج کرد. بعد این قضیه با هر دختری می‌خوام رابطه داشته باشم همش همکلاسیم میاد تو ذهنم و خودمو سریع میکشم کنار از رابطه (حتی ازدواج). خونوادم از دستم ناراحت هستنن که ازدواج نمیکنم و خودمم راضی به تنها بودن نیستم. به نظرتون چیکار کنم تا درست بشم؟ دیگه دارم پیر میشم.

آمار سوال

۲ نمایش
۰ دنبال‌کننده
۲ ماه پیش پرسیده شده
آمار بازدید در این ماه

سوال رو به اشتراک بگذار