برو به محتوای اصلی
پویا عبدی، مشاور روانشناس

کودکان زیر دو سال توانایی کلامی محدودی دارند. عموما میزان توانایی و تسلط زبانی برای بیان خواسته‌ها، نیازها و احساسات کودک کفایت نمی‌کند. در واقع کودکان وقتی با موقعیتی روبرو می‌شوند که پیچیده است و یا نیازهایشان برآورده نمی‌شود و والدین متوجه منظورشان نمی‌شود، عصبانی می‌شوند و ممکن است با رفتار پرخاشگرانه برخورد کنند.

پس نتیجتا یکی از علل اصلی پرخاشگری کودکان، برآورده نشدن نیاز‌های آنان می‌باشد. کودکان نیاز‌های گسترده‌ای دارند. از نیاز به تغذیه گرفته تا احساس امنیت، دریافت کردن محبت و توجه والدین، نوازش شدن و در آغوش گرفته شدن. هر کدام از این نیاز‌ها اگر مغفول بمانند، ممکن است زمینه پرخاشگری کودک را فراهم کنند.

تعارض‌های محیطی مثل دعوای پدر و مادر، تنش‌ها و اضطراب‌های والدین به ویژه مادر و سایر مسائلی که تنش را به محیط خانواده می‌آورد، به شکل مستقیم یا غیر مستقیم کودک را تحریک‌پذیر کرده و ممکن است میزان رفتار پرخاشگرانه وی افزایش بیابد.

والدین خشن و عصبی الگوهایی برای کودکان خود هستند که این رفتار را تقلید کنند. والدین نه تنها از طریق الگو شدن بلکه از طریق ژنتیک خود، خشم و پرخاشگری را به کودکانشان منتقل می‌کنند. پس قابل انتظار است که والدین پرخاشگر، کودکان پرخاشگرداشته باشند. حل تعارضات و ایجاد صمیمیت بین زوجین اهمیتش مشخص می‌شود. مشاوره خانواده و زوج درمانی حل این تعارضات را تسهیل می‌بخشد.

کودکان با پرخاشگری وسیله‌ای برای جلب توجه والدین خود پیدا می‌کنند. به این شکل که اگر پرخاشگری نشان دهند، والدین متوجه می‌شوند که آن‌ها نیاز‌هایی دارند، در پی آرام کردن آن‌ها بر می‌آیند و مواردی از این دست.

منبع: پرخاشگری کودکان زیر دو سال | علل و راهکارهای کاهش پرخاشگری کودکان۵

۲
نمایش سوال