برو به محتوای اصلی
سوالEdit topics
تارا یحیی نژاد
IranMplite Founder
سال گذشته پرسیده شده

در مورد چند پتانسیلی‌ها چه میدانید؟

من کجام؟ اینجا کجاست؟

در جوابکو می‌تونید در مورد هر موضوعی سوال کنید، به سوالای بقیه جواب بدید و تجربتون رو به اشتراک بگذارید!

بنده از 5سالگی نسبت به آموزش و دانستن هر موضوعی علاقه زیادی داشتم و کار به جایی رسید که دقیقا نمیدونستم استعداد من در چی هست. من در حال حاضر 28سال سن دارم و نقاشی، خطاطی، از شاخه موسیقی پیانو، گیتار، فلوت، سازدهنی، خیاطی، و از شاخه صنعتی برقکار در هر زمینه مدار فرمان، و صنعتی ساختمانی و جوشکاری، نقاشی ساختمان، ام‌دی‌اف کاری، مجسمه‌سازی، ساخت انواع ماکت، دکوراسیون همه مدرک تحصیلی دیپلم میکانیک دارم، مدرک برق دارم و مدرک کمک‌های اولیه و امدادرسانی، امدادگری سازمان امداد نجات و مدرک ورق‌کاری، جوش‌کاری. سال‌ها بود دنبال جواب بودم که دقیقا استعداد من چیه و تو چه زمینه‌ای هست اما نتونستم یه استعداد یک شغل رو ادامه بدم و اون رو شکوفا کنم تا اینکه به این سایت رسیدم، چند پتانسلی‌ها. آیا افرادی مثل من هم هست و چطور میتونم پیشرفت واقعی داشته باشم و شاخه به شاخه نباشه در واقع من به همه فن‌ها، هنرها علم‌ها گرایش خاصی دارم اما کوتاه مدت!

ابراهیم اسدی
لیسانس علوم اجتماعی/معلم بازنشسته

دفاعیه یا سه پاسخی که برای این سوال پیدا کردم:

 یک: ترکیب ایده‌ها

معمولا چند پتانسیلی‌‎ها ذهن‌ خلاقی دارند و می‌توانند از مهارت‌های مختلف‌شان در ایجاد یک حرفه و کسب و کار نو و بدیع بهره ببرند. برای نمونه، در این ویدیو تد از شاو هانگ و راشل بینکس صحبت می‌شود که از بین علایق مشترکشان یعنی نقشه‌کشی، طراحی داده، ریاضی، سفر کمپانی مشیو۵۱ (Meshu) را ایجاد کردند. کمپانی که جواهرات را بر اساس الهام از جغرافیا طراحی می‌کند.

دو: از صفر شروع کردن!

یکی دیگر از ویژگی‌های چند پتانسیلی‌‎ها که در این ویدیو معرفی شده، یادگیری سریع بود. چنین افرادی معمولا از ورود به یک حوزه ناشناخته نمی‌ترسند و توان ریسک و انطباق‌پذیری بالایی دارند. چون بارها وارد حرفه‌ای شدند که از آن اطلاعات کمی داشتند و به بیان دیگر از صفر شروع کردند. علاوه بر این فکر می‌کنم افرادی که چنین ویژگی دارند به قصد تخصص وارد حرفه نمی‌شوند، بلکه به قصد یادگیری و با نگاهِ یک تجربه‌ی جدید آن را آغاز می‌کنند. در نتیجه ترسِ کمتری برای شروع دارند و نیازی هم نمی‌بینند حتما تا انتها و مرز تخصص پیش بروند.

سه: چرا لذت تجربه کردن را از خودمان دریغ کنیم؟

گاهی ما در دامِ فرهنگ جامعه می‌افتیم، همگام با آن حرکت می‌کنیم و چنین می‌پنداریم که هر حرکتی خلافِ آن اشتباه است و یا نتیجه خوبی ندارد. اما چه چیزی در زندگی مهم‌تر از آن است که شکلی از زندگی را انتخاب کنیم که می‌پسندیم نه آن شکلی که برایمان پسندیده شده است؟ فکر می‌کنم این مهمترین اصلِ زندگیست که در این دوران و عصر باید به آن توجه کنیم.

همان‎طور که در ابتدای این مطلب اشاره کردم، ما آدم‌ها موجوداتِ تک بعدی نیستیم، قطعا هر کدام علایق و مهارت‌های متفاوتی داریم، اما چیزی که در چند پتانسیلی‌‎ها پررنگ‌تر دیده می‌شود، شیرجه زدن به حوزه‌های ناشناخته است! هرچند در ابتدا این موضوع شاید مورد پسند خیلی از افراد جامعه قرار نگیرد، یا بزرگترهای ما بگویند بهتر است سبد علایق خودمان را داشته باشیم اما در یک رشته‌ی خاص و در یک مسیر خاص حرکت کنیم. اما من با این طرز فکر مخالفم. من فکر می‌کنم قرار نیست مسیری به عنوان یک مسیر خوب برای همه معرفی شود. یک شخصی با ویژگی چند پتانسیلی بودن‌اش می‌تواند رشد کند، همان اندازه که یک فرد که در رشته‌ای خاص فعالیت می‌کند.

و به عنوان کلامِ آخر، این مطلب را با هدفِ برتری قرار دادن شیوه‌ای از زندگی به شیوه‌ی دیگر ننوشتم. بلکه تنها خواستم یک سبک از هزاران سبکِ زندگی را معرفی کنم.

منبع:

http://firstrole.ir۷۰

https://www.ted.com۴۵