برو به محتوای اصلی
ناشناس
سال گذشته پرسیده شده

چرا موقع نگاه کردن تو چهره آدما تمرکزم کم میشه؟ چکار باید کرد!

من کجام؟ اینجا کجاست؟

در جوابکو می‌تونید در مورد هر موضوعی سوال کنید، به سوالای بقیه جواب بدید و تجربتون رو به اشتراک بگذارید!

بشخصه تجربه متفاوتی در این مورد داشتم.

مورد اول در حین سخنرانی در حضور یک جمع هست که نگاه کردن کنترل شده به جمعیت تا حدود زیادی از استرس و عدم تمرکز در حین صحبت کم میکنه.

و 

مورد دوم صحبت با یک مخاطب خاص هست رعایت اصل صداقت در حین صحبت بسیار به تمرکز روی موضوع صحبت کمک میکنه در کل تمرکز رو میشه با مکث کوتاه بین سخنان و دادن فرصت برای دریافت تایید در نگاه شخص مقابل کنترل کرد.

بهراد جاود
وبلاگ‌نویس و تولید کننده محتوا

فکر می‌کنم این مورد مستقیما با اعتماد به نفس در ارتباط باشه. این رو همه می‌دونیم که چشم‌ها دریچه‌ای به قلب آدم‌ها هستند. حالا اگر در هنگام نگاه کردن به چشم طرف مقابل و برقراری ارتباط چشمی، تمرکز یک طرف کم بشه یا حواسش پرت بشه، نشون‌دهنده این هست که یا شخص مقابل رو بالاتر از خودش می‌دونه یا این‌که فکر می‌کنه ضعفی در خودش هست که اگر این ارتباط چشمی ادامه پیدا کنه طرف مقابل متوجه این ضعف می‌شه. در عوض، اگر همیشه به خودتون تلقین کنید که اصلا مهم نیست دیگران در مورد شما چه فکری می‌کنند، به مرور ترس از ارتباط مستقیم چشم در چشم هم از بین می‌ره. این رو هم بگم که همیشه کسانی توی بحث‌های کلامی پیروز هستن که بتونن با اعتماد به نفس کامل توی چشم طرف مقابل نگاه کنن و با قدرت کامل صحبت کنن. البته من روانشناس نیستم فقط از تجربیات شخصی خودم به این نتایج رسیدم.

ناشناس

به نظرم ارتباط غیرملموسی هست بین چشم‌ها و دید دو طرف به هم. البته دلیل علمی و ساز و کارش رو نمیدونم ولی مطمئناً ارتباط و احساسی منتقل میشه فی مابین دو طرف که این حس بوجود میاد. در خیلی از افراد هم به همین شکل هست... به نظرم اگر در حرفی که داریم بیان میکنیم با طرف مقابلمون صداقت وجود داشته باشه و یه حرف غیرواقعی رو عنوان نکرده باشیم؛ خود به خود به تمرکزمون اضافی میشه اما این بی‌تمرکزی و پریدن‌های پی در پی در نگاهمون به طرف به خاطر ناراستی در حرفی هست که در حال گرفتارش هستیم...