برو به محتوای اصلی

آیا چه‌گوارا واقعا آزادی‌خواه بوده یا اینطور که اخیرا بحث میشه، مسئول اعدام مردم بوده و کارهای خیلی بدی کرده؟

۲

من کجام؟ اینجا کجاست؟

در جوابکو می‌تونید در مورد هر موضوعی سوال کنید، به سوالای بقیه جواب بدید و تجربتون رو به اشتراک بگذارید!

عباس ، ایده پرداز در زمینه تجارت الکترونیک - علاقه‌مند به گردشگری، اسطوره‌شناسی، تاریخ، ادبیات و فلسفه

پاسخ این موضوع برمی‌گرده به نحوه رفتار افرادی که یک ایدئولوژی رو دنبال می‌کردند.

به مدت ۱۰۰ سال کوبا مثل یک حیاط خلوت برای دولت آمریکا تبدیل شده بود. حکومت وقت هیچ توجهی به مردم نمی‌کرد و خیلی راحت از اون‌ها تحت سیستم امپریالیسم، بیگاری می‌کشید. هر کسی هم مخالف خاصی می‌کرد به سرعت حذف یا کشته می‌شد. این فشارها و دغدغه‌های اقشار کارگر و زحمت‌کش کوبا باعث یک خشم شده بود تا اینکه فیدل کاسترو تونست رهبری این مردم رو به عهده بگیره. از اونجایی که هیچ فضای مذاکره‌ای باز نبود، مبارزه مسلحانه آغاز شد.

در جریان مبارزه اگر کسی به هر شکلی با آرمان‌های انقلاب مخالفت می‌کردن، مخالف کل جامعه کوبا تلقی می‌شد و مجازات رو حق اون فرد می‌دونستند. چون اگر مجازاتی انجام نمی‌شد، بقیه هم جرات مخالفت با انقلاب رو به دست می‌آوردن و عملا به نتیجه نمی‌رسید. همچنین نوع نگاه به این انقلاب چون به سمت توده‌ها و کمونیست بود، از شوروی الهام می‌گرفت و به نوعی ساختار سرکوب شوروی رو به حق می‌دونستند.

در جریان انقلاب خیلی از افراد که ما امروز، با آرمان‌ها آزادی‌خواهی الان به حق می‌دونیمشون، در اون دوره ضد انقلاب بودند و لایق مجازات. همچنین مخالفین و حتی سربازان دولت باید مجازات می‌شدند تا فضای ترس و وحشت برای بقیه سربازان به وجود بیاد.

خلاصه اینکه در اون دوره افرادی مثل چه گوارا این روش‌ها رو به حق می‌دونستند. شاید اگر اون تا الان زنده بود مثل چریک پیر، بهزاد نبوی، الان می‌گفت مبارزه مسلحانه و اون روش اشتباه است!

اما چه گوارا به جای موندن در کوبا به دنبال آزادی بولیوی هم رفت. این یعنی زیادی ایده‌آل‌گرا بود. 

ما الان که نگاه می‌کنیم می‌بینیم منش گاندی و ماندلا که مبارزه بدون خشونت بود، پسندیده و موفق است. اما باید دید دقیقا افرادی مثل چه گوارا، در اون دوره، دچار چه وضعیتی شدند که خشونت رو بهترین روش برای آزادی‌خواهی می‌دونستند.

۱۰